هرچه ولتاژ بیشتر یا مقاومت کمتر باشد، جریان بزرگ‌تر می‌شود و الکترون‌ها تندتر حرکت می‌کنند — لامپ هم داغ‌تر می‌درخشد.

τ (تاو) یعنی چقدر طول می‌کشد خازن تقریباً ۶۳٪ شارژ شود. مقاومت یا ظرفیت بیشتر → پر و خالی شدن کندتر.

محور افقی زمان و محور عمودی ولتاژ است؛ خط زرد وسط، صفر ولت (تریگر) را نشان می‌دهد. با کم‌کردن Time/Div موج‌ها را «باز» و با زیادکردن آن، فشرده می‌بینی — دقیقاً کاری که دکمه‌ی SEC/DIV روی یک اسیلوسکوپ واقعی انجام می‌دهد.

اجسام فلزی مثل کلید و گیره‌کاغذ «رسانا»ند — جرقه راحت به آن‌ها می‌رسد. بادکنک و خط‌کش «عایق»ند و جلوی جرقه را می‌گیرند. چراغ را هم نزدیک برج ببر تا با عبور جریان روشن شود! با موس هم نزدیک برج شو و ببین دستِ خودت هم رساناست! نکته: در دنیای واقعی هرگز به دستگاه ولتاژ بالا نزدیک نشو.

سیم‌پیچ را روشن نگه‌دار و جریان یا تعداد دورها را زیاد کن تا میدان مغناطیسی قوی‌تر شود. گیره‌کاغذ و پیچ «آهنی»ند و به قطب‌ها جذب می‌شوند؛ بادکنک و سکه‌ی مسی بی‌اثرند. قطب‌نما را هم دور تا دور آهنربا بگردان و ببین عقربه‌اش همیشه هم‌جهت با خط‌های میدان می‌ایستد!